RIA

Van kinds af aan werd mij al uit de Bijbel voorgelezen en daarna ben ik dat zelf op gaan pakken. Door onveilige thuissituatie ben ik op mijn 15e het huis uit gegaan en aan de harddrugs begonnen. In de volgende 30 jaar gebruikte ik: heroïne, speed, cocaïne, lsd, rohypnol, opium, paddenstoelen, crack-cocaïne, valium, Seresto en dan verbouwde ik ook nog mijn eigen marijuana in de achtertuin. Ik heb het echter nooit verkocht en stelen voor de drugs deed ik ook niet.

Vanaf mijn 23e heb ik dreadlocks gedragen vanuit het Keltische gedachtegoed. Ook ben ik politiek actief geweest voor inheemse volkeren met name de Navajo indianen uit het Four Corner reservaat. Ik wilde koste wat het kost de overleveringen van natuurgebruik in al zijn puurheid behouden, gewoon zoals God het aan de mensen gegeven heeft. Al gauw kreeg ik de stempel “staatsgevaarlijk”.

Van 2001 t/m 2003 heb ik 3 jaar op straat geleefd, letterlijk dakloos. In die periode ben ik weer actief de Bijbel gaan lezen. Ik begreep dat ik onder water gedoopt moest worden en dat wilde ik met heel mijn ziel. Ik was er alleen wel van overtuigd dat dat “buiten” in de rivier hoorde te gebeuren dus ging ik op zoek naar iemand die dat wilde doen. Ik wist trouwens geeneens wat het inhield de Heilige Geest letterlijk te ontvangen met als eerste teken het spreken in tongen. Ik bad voordien tót de Heilige Geest maar zeker niet mét.

In 2001 kwam ik iemand van de Revival Fellowship tegen, die liet me vanuit de Bijbel zien dat ik wederom geboren moest zijn om een Kind van God te kunnen worden dus ik heb me laten dopen. Gewoon in een doopbad, inmiddels had ik me vanuit de Bijbel laten overtuigen dat het niet per se in een groot water hoefde te gebeuren. Op het moment van mijn doop was ik er heel erg beroerd aan toe. Door de drugs voelde ik me heel onveilig en zonder de Heilige Geest te ontvangen ben ik vertrokken. Ik ben niet meer terug gegaan.
Pas 7 jaar later ontving ik, na kort gebed op straat met een zuster van de Revival Fellowship die mij had aangesproken, de Heilige Geest. Ter plekke begon ik in een nieuwe vreemde taal te bidden. Het meest opzienbarende moment in mijn hele leven!!
Dit was 4 maart 2008.

In de navolgende periode, door heel veel in die nieuwe taal te bidden die ik van God heb gekregen, heb ik heel veel situaties het hoofd kunnen bieden.
Zo heb ik dreiging van geweld door drugsverslaafden (die aan mijn deur kwamen om bij mij thuis te komen gebruiken en die ik absoluut niet meer binnen wilde hebben), afkickverschijnselen, verdriet, eenzaamheid, ziekte waarbij je geen kant op kon en angsten weg kunnen bidden. Als het heel erg was, desnoods de hele nacht door en God regelde het. En nu bid ik met grote vreugde, heerlijk vind ik het.
Ook ben ik genezen van diabetes en zijn AL mijn verslavingen weggenomen. Ik rook en drink NIETS meer.

Het is fantastisch om waarlijk een onderscheid te kunnen maken voor anderen. Dat wij door God, die ons vertroost, anderen vertroosting kunnen aanbieden. Om er écht te kunnen zijn, iets positiefs te kunnen aanbieden waar een ander ook concreet mee aan de slag kan gaan, net zoals ik en vóór mij velen anderen!
Prijs de Heer!!

Terug naar “Persoonlijke getuigenissen”